Jarha over de impact, de steun van haar ouders en de warme begeleiding van Siriz
Op haar zeventiende durfde Jarha eindelijk weg te gaan uit een onveilige situatie. Juist in die kwetsbare periode ontdekte ze dat ze ongepland zwanger was. In dit interview vertelt ze open over die eerste confronterende momenten, de vragen die op haar afkwamen en wat de begeleiding van Siriz voor haar heeft betekend. “Nu, twee jaar later, voel ik trots. Op mezelf en op mijn zoontje.”
Hoe kwam je erachter dat je zwanger was?
“Het was een bizarre timing. Ik was 17 jaar en zat midden in een relatiebreuk van iets wat ik eigenlijk geen ‘relatie’ kan noemen. Ik durfde eindelijk de stap te zetten om weg te gaan uit mijn situatie. Ik noem het bewust een situatie, omdat het niet bestond uit liefde of respect. Mijn leven draaide om opgesloten zitten, luisteren en doen wat mij werd gezegd.”
Al een tijdje was ik over tijd. Ik vertelde dat aan hem, maar voordat ik het zelf kon doen, bracht híj het nieuws naar mijn ouders. Dat vond ik heel heftig; ik had geen controle over hoe en wanneer zij het zouden horen.
Mijn ouders vroegen me om een zwangerschapstest te doen. Diezelfde week deed ik dat. Ik hoefde niet lang te wachten, het tweede streepje verscheen meteen. Een dikke, duidelijke streep. Het kwam hard binnen. Op dat moment wist ik: mijn leven gaat volledig veranderen.”
Hoe reageerden je ouders?
“Mijn ouders schrokken enorm, maar ze steunden me wel. Ondanks alles wat er speelde, lieten ze me niet vallen. We hadden in die periode nauwelijks contact gehad, maar dit bracht ons juist weer dichter bij elkaar. Ik had nauwelijks contact met mijn familie, vrienden had ik niet meer en ik stond er eigenlijk alleen voor. Het enige wat ik nog had, was een dak boven mijn hoofd. Dat mijn ouders toen naast me gingen staan, heeft mij gered.”
Wat ging er door je heen in die eerste periode?
“Er kwamen meteen zoveel vragen omhoog: hoe ga ik dit doen? Hoe moet dit met de vader? Waar moet ik wonen? Ik voelde angst, maar ook vastberadenheid. Ik had altijd gezegd dat ik geen abortus wilde, dus voor mij was het eigenlijk direct duidelijk: ik ga dit kindje houden. Dat betekende ook dat ik niet alleen moest vechten voor mezelf, maar straks ook voor mijn baby.
Toen ik weg was gegaan uit mijn situatie, bleef het helaas niet bij loslaten. Ik werd gestalkt, bedreigd, opgewacht en gemanipuleerd. Dat had veel impact op mijn zwangerschap en op mij als jong meisje. Ik merk terwijl ik dit vertel hoe spannend het voelt om details te delen.”
Hoe kwam je bij Siriz terecht?
“Samen met mijn ouders kwamen we bij de hulp van Siriz terecht. We kenden de organisatie al van een eerdere zwangerschap op mijn zestiende, die eindigde in een miskraam. Dit keer had ik vooral behoefte aan iemand die met mij mee kon denken zonder te duwen. Iemand die mijn vragen serieus nam en mij veiligheid kon bieden.”
Met wie kreeg je contact bij Siriz?
“Ik kreeg contact met een hulpverlener van Siriz. Vanaf het eerste gesprek voelde ik een klik. Ze begon niet te graven of te trekken. Ze liet mij vertellen in mijn eigen tempo. Ze hielp me met al mijn vragen en onzekerheden, en liet me zien welke mogelijkheden er waren. Dat gaf mij overzicht én rust. De zorg voelde warm, welkom en veilig. Precies wat ik toen nodig had.”
Wat heeft de begeleiding voor jou betekend?
“Ik ben ontzettend blij dat ik bij Siriz terechtkon. Het gevoel dat er iemand naast me stond die ervaring had met jonge moeders in complexe situaties, maakte dat ik me minder alleen voelde. Dankzij de hulp kon ik stap voor stap toewerken naar de geboorte. Ik heb geleerd om hulp te accepteren en mezelf niet meer overal de schuld van te geven.”
Hoe gaat het nu met je, twee jaar later?
“Nu ben ik 20 jaar en alleenstaande moeder van mijn lieve zoontje van 2. Ik heb mijn eigen bedrijf als social mediamanager en werk zelfs samen met Siriz. Iets waar ik heel dankbaar en trots op ben. Het voelt bijzonder dat we elkaar nu kunnen helpen. Terugkijkend voel ik kracht: ik heb mezelf uit een donkere periode getrokken en iets moois opgebouwd voor mij en mijn kind.”
Wat zou je andere jonge vrouwen willen meegeven?
“Als je vragen hebt, stel ze gerust. Durf iemand een bericht te sturen. Naar iemand met ervaring of naar Siriz. Je hoeft het echt niet alleen te doen. Dit is de eerste keer dat ik mijn verhaal vertel, en ik hoop dat het anderen laat voelen: er is een plek waar je zorg krijgt die veilig en respectvol is.”
